Alle berichten van Bo van Meerwijk

Ik vind je mooi

Vandaag zat ik tegenover een prachtige vrouw. Ze droeg de bescheidenheid van een vrouw die niet door heeft hoe mooi ze is. En een hoofddoek. Ze zat schuin tegenover me in de trein en las wat in haar gratis krant. Ik ook, maar ondertussen moest ik steeds naar haar kijken.

Mooi   
Ik was blij dat ze niet doorhad dat ik steeds keek. In gedachten verzon ik wel vast een verhaaltje voor het geval dat. ‘Sorry dat ik steeds kijk, maar ik vind je nogal mooi.’ Vervolgens bedacht ik wat zij dan zou zeggen. ‘Oh’ leek me nog het handigst. Waarna we verlegen maar zusterlijk naar elkaar zouden glimlachen om vervolgens weer in de krant te duiken. Van waaruit we natuurlijk niet nog eens durfden opkijken. Toch zeker niet tot Utrecht Centraal.

Een kenau  
Maar wat als ze iets zou zeggen als: ‘Doe normaal zeg, trut!’ Dan werd ze minder mooi, dat wel. Want karakter doet ook veel. Schoonheidtechnisch gezien. Deze vrouw had naast een prachtig gezicht en mooie handen ook vast een lief karakter. Al kon ik dat natuurlijk niet met zekerheid zeggen. Maar de manier waarop ze rustig en sierlijk haar kaartje voor de conducteur uit haar portemonnee haalde matchte niet met mijn beeld van een kenau.

Perron 19a    
Ze had geen ‘oh’ gezegd, dus toen ik nog eens keek begon ik me af te vragen hoe haar haar zou vallen wanneer ze haar hoofddoek niet droeg. Ik veronderstel ook mooi. Vast lang en vol. En daarna vroeg ik me af waarom ik eigenlijk niet gewoon zei dat ik haar even wilde complimenteren met haar schoonheid. Een mens moet toch iets vriendelijks tegen een ander mens kunnen zeggen? Gewoon voor de aardigheid. Misschien was ze zelf onzeker en had twijfels gehad over haar uiterlijk voordat ze vanmorgen haar jas had aangetrokken. Dan kon ik een klein verschil maken, misschien wel haar dag. Over die gedachte deed ik tot aan de roltrap bij perron 19a. Toen was ze natuurlijk al lang weg.

So you think you can dance?

Aan het eind van het jaar zitten alle leuke dingen om te lachen. Hadden we al Patries die zegt dat alles aan haar natuurlijk is, nu lees ik ook over een onderzoek waaruit naar voren kwam dat oudere mannen vinden dat ze beter kunnen dansen dan jongere mannen. Is het geen giller? Nog nooit naar So you think you can dance gekeken zeker? Als er nu had gestaan dat oudere mannen denken dat ze beter kunnen dansen dan had ik het gelooft. En alsnog mijn wenkbrauwen opgetrokken.

King of Dance
Zelfvertrouwen is een goed ding. Mooi op je zestigste in de Playboy kan er maar één. Hulde. Maar heren van boven die leeftijd die vinden dat ze nog altijd The King of Dance zijn? Volgens het onderzoek heeft de verstrooiing ook nog eens geen nut. De heren zenden alsnog onbewust het signaal uit ‘blijf uit de buurt, ik ben niet vruchtbaar.’ Hoezo onbewust, denk ik dan, dat is toch duidelijk? Wat beter helpt om in de gallerij der aantrekkelijken te komen is beroemd worden. En zakelijk lekker bezig zijn. Daar kan geen hiphop fast tegenop.

Opwindend
Berlusconi zonder tanden maar met hordes jonge meisjes, Ronnie Woods met Uggs maar zonder 21-jarige Ekaterina, Patries met borsten maar zonder kleren en je opa op de dansvloer zonder techniek maar met flair. Het is opwindend en lachwekkend tegelijk. Net zo spannend als kijken naar een rariteitenkabinet. Gevoed door afgunst, voyeurisme en de behoefte aan verstrooiing houd ik me bezig met zaken uit de media waarvan de vraagstelling over nut niet eens relevant is. Maar ja, ik moet toch wat zo aan het eind van het jaar. Dansen kan ik ook al niet.

Vrouwen hebben bikiniangst

Zo met nieuwjaar voor de deur staat lijnen bovenaan menig goedevoornemenslijstje. Maar liefst 82 procent van de Nederlanders voelt zich absoluut niet prettig in bikini of zwembroek. Reden: badkleding verhult niets. Maar liefst een derde van de 4000 ondervraagden zegt zich zelfs te schamen voor haar lichaam. Let u even op het woordje haar. 

Tien kilo
Inderdaad, de wens wat slanker te zijn is groot. 95 procent van de ondervraagden geeft aan nog voor de zomer een aantal kilo’s kwijt te willen. Hoeveel is wat vaag. ‘Iets tussen de één en tien kilo.’ Voor één op de vijf ondervraagden is gezondheid de voornaamste reden om af te willen vallen. 

Lastig
Afvallen valt niet mee. Uit de enquête bleek dat de lijners van nu vorig jaar ook al wilden afvallen. Voor een groot deel is dit ook gelukt. Helaas komen ze tijdens de winter, en zeker tijdens de feestdagen, weer aan. Ruim 65 procent van de ondervraagden wilden vorig jaar ook al afvallen. Slechts 10 procent is de vorig jaar verloren kilo’s nog steeds kwijt.

Hoe zit het met jou?
Durf jij je ook niet meer te vertonen in badkleding of is het allemaal maar onzin? Ga je ook lijnen of geef je niet om een kilootje meer of minder zolang je maar gezond bent? Laat ons weten hoe het zit met jouw gevoelens over lijnen en reageer!

Vrouw Relatie: Het geheim van de foute man

Nu personage Stijn weer opleeft door de verfilming van het boek ‘Komt een vrouw bij de dokter‘ willen wij er ook wel iets over zeggen. Over het geheim van de foute man. Waarom vinden vrouwen klootzakken zo aantrekkelijk? Oké, Stijn is fictief. Dat komt het romantiseren ten goede. En ook niet elke man is in de meest kwetsbare levensfase van zijn vrouw bij voorkeur bezig met zijn bijvrouw. Laten we nu niet doen of voor geen enkele man ‘in voor en tegenspoed’ inhoud heeft. Maar we kunnen gerust wel stellen dat bij veel vrouwen de knop ‘ik leer je voorspoed’ wordt geactiveerd zodra ze een loser signaleert. Hoe kan dat?

Geheim
Het geheim zit hem in de grote wens-vraag. Mensen geven vaak wat ze zelf het liefst zouden ontvangen. In de liefde dan. Iets praktisch als die lelijke spencer, gebreid door je schoonmoeder, kun je zonder hartzeer van de hand doen. Nee, het gaat om de zaken die het hart aangaan. De foute man trickert onbewust de wens gekoesterd te worden. Er toe te doen. Ergens, in de ondoorgrondelijke spelonken van het vrouwenbrein zit een mechanisme dat zorgt voor de gedachte: ‘Oh wat erg, dat behoeft een opknapbeurt. Die man heeft liefde nodig! Daar ga ik eens voor zorgen, voor hij nog meer mensen kwetst.” Bingo! Zo koopt ze zichzelf een ticket naar de afgrond.

Pamperen
In het begin voelt het zoooo spannend! Jammie, een ‘gevaarlijke’ man. Herkenbaar? Het is geen spanning wat ze voelt, het is de hoop dat het zelfbedachte systeem deze keer wél kans van slagen heeft. Keep on dreaming. Hij stopt niet met fout zijn. Zij moet stoppen met goed zijn tegen de verkeerde. Wanneer de vrouw inziet dat haar drang tot geven, pamperen, goedkeuren, wegmoffelen en – soms letterlijk – klappen opvangen, voortkomt uit haar eigen behoefte en liefste wens om eindelijk liefde te ontvangen, is ze op de goede weg om geen foute man meer te kiezen.

Vrouw relatie: Vriendjes

Mijn dochtertje heeft er al minstens honderd en het aantal groeit
per dag. Net zo makkelijk. Ze zegt iets van: ‘He, ik zit ook op
streetdance!! Zit jij op MSN en op Hyves?’ En hup, weer een vriendje.
De laatste keer dat ik aan iemand vroeg of hij op streetdance zat kreeg
ik een middelvinger. Mijn dochter is tien en kan dat soort dingen
gewoon vragen aan leeftijdgenootjes. Bij mij werkt dat allang niet
meer. Maar dat ligt aan mij. Of zoals een mannelijke kennis vertelde:
‘Seks krijgen is gewoon een kwestie van een groot sms-bestand hebben’. Dat het bestand groot moest zijn was prettig. Ik ben gelukkig niet de
enige die kennelijk af en toe een middelvinger oploopt. 

Gesprek
En zo sparen we allemaal onze vriendjes voor
verschillende doeleinden. We slaan ze digitaal op en trekken ze uit de
kast wanneer dat nodig is. Voor een date, voor seks, een potje
hooligan-en, het doen van zaken, het bespreken van nieuwtjes, het
doorspelen van de laatste voetbaluitslagen of politieke uitspraken.
Helemaal handig. Alles gaat via het net. Valt best mee? Wanneer heb jij
voor het laatst een écht gesprek gehad dan? En dan bedoel ik zonder de
telefoon in je hand en zonder dat het om zaken ging. Ter
verduidelijking: ‘Jij ook goede morgen, is er nog brood?’  of ‘Ja, ja,
was vet met haar, maar ik moet nu echt gaan man, zie je later’, is géén
echt gesprek.

Intiem bezig
Maar gelukkig hebben we onze virtuele
vriendjes en vriendinnetjes nog. Want op het net is alles mooier. De
foto’s en de babbels. En de openhartigheid. Het blijft anoniem voelen
achter zo’n toetsenbord. Zelfs al zijn IP-adressen makkelijk te
achterhalen en staat de webcam aan voor de halve wereld, we denken dat
we intiem bezig zijn. Want dat willen we graag. Dát denken én intiem
kunnen zijn met iemand. Ondertussen blijft het  face-to-face heel erg
stil. En komt er al geluid uit dan is het vaak niet wat we zouden
willen zeggen. Feitelijk niets nieuws. Onze ouders en de generaties
daarvoor hielden ook wel van een potje stilzwijgen. Wat dat betreft
wordt er meer gecommuniceerd dan ooit. Ik moet gewoon niet zo zeuren en
me aanpassen aan de moderne methodiek. Zit er nog iemand op streetdance?